|
|
siamak jafari
{K:15817} 3/28/2008
|
norouz khojasteh bad.
|
|
|
|
|
ali shokri
{K:1592} 3/28/2008
|
nice photo captured , thanks for share
|
|
|
|
|
hossein afkhamoshoara
{K:57} 4/17/2008
|
تصویر یک منظر یا زیستگاه را مشاهده می کنیم، که آسمان ، ابرها ، رشته کوه و دشت اجزای آن را تشکیل داده اند. ابتدا درباره منظر باید بدانیم که "منظر زبان است ، زبان منظر، زبان فطری ما است ، منظر مسکن اصلی و اولیه بوده است. انسان در میان گیاهان و حیوانات ، زیر آسمان ، روی زمین و نزدیک آب تکامل پیدا کرد و همۀ انسانها چنین میراثی را در جسم و روح خود حمل می کنند. انسانها پیش از اینکه کلماتی برای توصیف اعمال خود داشته باشند منظر را لمس کرده ، دیده ، شنیده ، بو کرده ، چشیده ، در آن زندگی کرده و آن را شکل داده اند. منظرها ، اولین متن هائی بودند که انسان، پیش از اختراع سایر علائم و نمادها آنها را خوانده است. ابر، باد و خورشید نشانه هایی از هوا، امواج و جریانهای مخالف آب، علامت صخره و زندگی زیر آب ، غارها و حفره ها در صخره ها نشان دهندۀ سرپناه ، برگها حاکی از غذا و صدای پرندگان هشداری برای شکارچی بوده است. نوشته های اولیه شبیه منظر بوده است. زبانهای دیگر اعم از زبان محاوره ای ، ریاضی و تصویری همگی از زبان منظر سر چشمه گرفته اند."
دشت سرزمین هموار یا نسبتاً همواری است که حصاری کوهستانی آن را فرا گرفته و ممکن است یک یا چند رود به آن وارد شود. در اینجا هم دشت را مشاهده می کنیم و در افق مرز بین کوه ودشت را می بینیم.
رشته کوهی در امتداد دشت قرار دارد و آن را احاطه کرده است. "موسی گفت که در کوه با خدا صحبت کرده و از آنجا سرزمین موعود را در آنسوی رود اردن دیده است. کوه ، در بسیاری از فرهنگها، جایی است که خدا با انسان ملاقات می کند ، محور عالم است که زمین از آنجا به سمت آسمان صعود می کند ، جاییکه انسان کوچک وبی اهمیت می شود، مکانی که بنظر می رسد نور دنیاهای دیگر بر آن می تابد، همان هاله ای که در اطراف قلل کوه هایی که پشت آنها نورانی است ، دیده می شود یا همان نور درخشانی که از پشت ستیغ کوه بر آن تابیده و به شکل آن واقعیت می بخشد."(کوهنوردی به نام گلن روول از چنین نورهایی در کوه عکسبرداری کرده است، رجوع کنید به Rowell , Mountain Light ).
پیامبربلند مرتبه اسلام هم درغار حرا، در کوه نورخلوت می گزید و به عبادت ونیایش با خداوند می پرداخت و در همان جا بود که به بعثت رسید و برای هدایت خلق بر انگیخته شد.
"در دشتها نیز، همانند اقیانوس ها با آن طاق آسمانی وسیعش ، ابرهایی که از دوردستها قابل روئیتند، نزدیک می شوند ، از بالای سر می گذرند و تغییر می کنند. ابری با کناره ای نورانی به آرامی از مقابل خورشید عبور می کند، خورشید پشت آن پنهان می شود و با حرکت ابردوباره نمایان می گردد."
" در ابر نیز همانند رودخانه ها، آب ، هوا و غبار با یکدیگر ترکیب می شوند. آسمان ، رود، دریا ، کوه و دره زمینه های ابر هستند. رنگ ، شکل و ساختار ابر، دما ، سرعت ، و جهت جریان هوا و تناسبات آب و غبار را آشکار می سازند، ابرهای کومه ای ، ابرهای لایه لایه ای ، رشته های پر مانند بلند مانند ذرات یخ ، بلند وکوتاه ، بی شکل ، خاکستری ، و سفید و سیاه. ابرها سطحی را توصیف می کنند که هوا روی آن جریان دارد یعنی کیفیت زمین ، ابرها آنجا بالای جزیره ها پرسه می زنند ، همانند موج روی ستیغ کوه ها می غلتند ، به سمت دره ها جریان می یابند و در فرو رفتگیها و گودالها می آرمند از بالای رود ها ، غبار صبحگاهی و از بالای دریاها مه برمی خیزد. دریای هوا و دریای آب یکی است."
"دنیا از درون ابر، اثیری ، اغفال کننده، و غیر مادی بنظر می رسد. تعجبی ندارد که هوپی ها ( قبیله ای در شمال آریزونا که در شهرک های سنگی زندگی می کنند) اعتقاد دارند ابرها قلمرو مردگانند. ابر را نمی توان لمس کرد اما خنکی و رطوبت آن را می توان حس کرد. در انجیل ، ابرها از پیش خبر می دهند و پنهان می کنند، آنها دست نادیدۀ خدا یا منظر خدا هستند : و خداوند به موسی گفت : هان ، من در ابری انبوه بسوی تو می آیم."
تقریباً بیش از نیمی از این تصویر را آسمان به خود اختصاص داده است ـ به همراه ابرهایی که درآن هستند ـ
"آسْمان، گنبدی ظاهری که مردم کره زمین در همهجا بر بالای سر خود مشاهده میکنند. از دیرباز اقوام و
پیروان ادیان و طوایف گوناگون را درباره آن باورهای مختلف بوده است وهست.
معادل واژه «آسمان» در عربی «سماء» است به معنی « آنچه در بالا جای دارد، سقف یا سایبان». در پارهای
از آیات قرآن، آسمان به معنای عالم معنا و ملکوت به کار رفته است: «خداوند کارهای جهان را از آسمان تدبیر میکند». در ادبیات فارسی گردی و گردندگی آسمان موضوع تشبیهات و مجازات گوناگون شده است. از نظر گردی آن را به گنبد دوار و خیمه یا چادر کبود یا نیلگون مانند کردهاند.
در عقاید ایرانیان قدیم (عقاید زردشتیان) آسمان مانند زمین، مقدس به شمار میآمده و در حکم ایزدی بوده و
روز بیست و هفتم هر ماه بدو اختصاص داشته است. در اسطوره آفرینش زردشتی آسمان، نخستین مخلوق گیتی (یعنی آفریدة مرئی و محسوس) اورمزد است ، و بنابر اساطیر مانوی 10 آسمان وجود دارد و آفرینش آنها به دست یکی از خدایان مانوی به نام «روان زنده» (یا مِهْر یَزْد یا «بادزنده») انجام گرفته است. وی آسمانها را از پوست دیوان جهان ظلمت (یا جهان ماده) که اسیر کرده و کشته بود، ساخته است. "
آسمان روز جلوه سرزنده فعال و با طراوت آبی را به نمایش می گذارد، آبی آرام و شکیبا جلوه می کند. رنگ آبی درون گرا و سرد است اما از نظر معنوی بسیار عمیق و احترام برانگیز می باشد. از نیروی آسمانی و بیکرانه ای برخوردار است که می تواند مخاطبین خود را با تاملی درونی فرا بخواند. قرارگیری ابرها بصورت مورب در قاب تصویر، متحرک و غیر ایستا بودن آنها را بیشتر تداعی می کند، و بر تاثیرگذاری ابرها که منظورو هدف هنرمند بوده (با توجه به عنوانی که برای عکس خود انتخاب کرده) افزوده است.
|
|
|
|
|
neda astani
{K:2796} 4/18/2008
|
Thanks for your explain and comment.
|
|
|
|
|
Hussam AL_ Khoder
{K:75228} 4/18/2008
|
Absolutely wonderful!
7/7
|
|
|
|
|
neda astani
{K:2796} 4/18/2008
|
Thanks so much for your comment...
neda
|
|
